• Aan de slag

    15 februari 2021

    Goedemorgen, nu ja, morgen, het is kwart voor 12.

    Tijd om weer zelf aan de slag te gaan. Vanochtend was ik bezig op de laptop. Als eerste een CV sturen naar de verzekeringsarts van het UWV. Ze willen nog wel graag dat ik mijn best doe om een baan te vinden om zelf mijn broek op te houden. Nou ja. wie huurt mij als kunstenaar in? Ik hoop dat de Hortus dat wil doen voor een aantal maanden. Dat lijkt me echt geweldig. Voor maart hoor ik of ik op gesprek mag komen. Werken en communiceren en als kunstenaar op die prachtige locatie lijkt me heerlijk. Maar ja... Midden tussen al die planten en bloemen en dan ook bij de dieren die er leven. Ik heb prachtige kikkers en vlinders gezien. En om mensen te inspireren lijkt me ook heel leuk.

    Daarna ging ik vanochtend aan de gang met de voorbereidingen van een schilder project waar de Geertekerk heeft gevraagd of ik deelnemers wil helpen uit de verf te laten komen in het ader van de stille week. Zie hier de blog op de pagina waar ik er over schrijf.

    https://www.komuitdeverf.nl/blog/

    Ja, want het gaat om het gaan van een pad. Het ziet er glibberig uit, onzeker of je het pad wel kunt gaan. Maar.. ga het pad en schets eerst je verbeelding.

    Dan ga ik nu aan de slag met een kinderdubbel portret. Het licht in mijn binnen studio is wel goed. Buiten is het nog wit genoeg van de sneeuw die echt nog niet weg is. Al wordt het al een paar uur zachtjes beregend.

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 15 keer bekeken

  • Het meisje in Afrika

    9 januari 2021

    Ergens in Zuid-Afrika, in Kaapstad woont een meisje.

    Dit meisje werd onder mijn aandacht gebracht, toen de muzikant die ik eens schilderde, mij vroeg om zijn dochter te schilderen. Dat kon ik gezien de omstandigheden niet als een betaalde opdracht zien. Maar er is, sinds ik de schilderijen maakte, een band ontstaan die bleef. Omdat ik door hen te schilderen, de muzikant extra inspireerde tot het zoeken naar promotiekansen van zijn muziek., was hij mij blijven benaderen via de mail en de apps. Want er was op opeens een vrouw uit Europa geweest die hem had geschilderd. Het had hem geraakt en geïnspireerd. Hij werkt intussen aan een nieuw album dat moet heten: "tekenen aan de wand". Immers ik had hen ook geschilderd met afrikaanse tekeningen aan de (rots)wand. Ik had nadat ik met Dinie in 2008 in Zuid Afrika was geweest, pas twee jaar later de schilderijen af en hem met wat speurwerk op het internet gevonden. Daarna had ik zijjn adres gevraagd, om hem foto's te kunnen sturen van de schilderijen. Het waren er twee, van zijn muziek maatje, de vrouw met de samba's en drum en hemzelf, spelend op zijn guitaar. Hij liet me niet meer los. Hij wilde weten hoe het met mij ging, maar vroeg hulp bij het benaderen van personen voor zijn muziek. Ik zocht soms op het internet wat mensen voor hem op, of gaf hem hints voor mogelijkheden voor netwerken in Afrika, veel meer kon ik niet doen. Maar hij was steeds verguld met de resultaten. Ik hoor dat hij nu en dan optreedt met een band en later weer met een andere band. Hij heeft relaties en er is publiek en hij maakt muziek. Afro-reggae is een genre dat de mensen daar in de benen brengt en wat ook verhaalt over het leven in de getto's

    Nu vroeg hij me zijn dochter te schilderen, ik had nog een doek staan dat ik wel kon gebruiken. Ik kreeg per whatsapp wat foto's, van een dotje van een meisje. Het duurde even voordat ik een geschikte kreeg, maar ik ging aan de slag.Ik werkte er thuis aan, en pauzeerde voor de zebra voor mijn kleindochter. Ik had intussen bedacht dat ik een link met hem als muzikant wilde leggen in het schilderij. En ik wilde de fragmenten vand e omgeving waarin dat meisje leeft in zijn huis verwerken. de kleuren, van de kleding en de meubels in wat bleek, zijn keuken. Later stuurde hij op verzoek wat foto's van het meisje bij zijn guitaar, zittend op de bank. Ik had mijn schildersdoek en ik ging er op los.

    Gisteren was het schilderij af vond ik en signeerde het. Snel maakte ik wat foto's en stuurde het hem op. ik kreeg een bewonderende reactie, maar even later een schokkend bericht. Hij had net gehoord dat de moeder van het meisje overleden was. Hij schreef TB en COVID 19. Wat een bijzonder samenvallen is dit. Op vreemde manier groeit het verhaal van dit meisje uit tot een beeld van 2021. COVID beheerst de wereld, in Afrika zouden ze zelfs het Afrikaanse virus hebben. Gemuteerd van de originele. En daar is mijn verre vriend de muzikant in de rouw en was de sociale dienst net geweest om het meisje officieel onder zijn hoede te stellen. In de app vertelde hij dat hij nadacht hoe hij het de kleuter zou moeten vertellen. Het meisje dat tot nu toe steeds zei: mama is er niet, want zij is ziek.

    Bij het schilderij Yamkela, de dochter van de muzikant.

    Bij het schilderij Yamkela, de dochter van de muzikant.

     

    The musician's daughter
    A girl lives somewhere in South Africa, in Cape Town.

    This girl was brought to my attention when the musician I once painted asked me to paint his daughter. Given the circumstances I could not see that as a paid assignment. But since I made the paintings, a bond has developed that lasted. Because by painting them, I gave the musician extra inspiration to look for opportunities for promotion of his music, he continued to approach me via email and the apps. Because suddenly a woman from Europe had painted it. It had touched and inspired him. He is now working on a new album that should be called "drawing on the wall". After all, I had also painted them with African drawings on the (rock) wall. After I had been to South Africa with Dinie in 2008, I had only finished the paintings two years later and after some research I found him on the internet. Then I asked for his address, so I could send him pictures of the paintings. There were two of them, his music buddy, the woman with the sambas and drums, and himself, playing his guitar. He never let go of me. He wanted to know how I was doing, but asked for help approaching people for his music. Sometimes I looked up some people for him on the internet, or gave him hints for possibilities for networking in Africa, I couldn't do much more. But he was always delighted with the results. I hear that he performs now and then with a band and later with another band. He has relationships and there is an audience and he makes music. Afro-reggae is a genre that gets people there and also tells about life in the ghettos

    Now he asked me to paint his daughter, I still had a canvas that I could use. I received some photos by WhatsApp, of a cutie from a girl. It took me a while to get a suitable one, but I got down to work, I worked on it at home, pausing for the zebra for my granddaughter. In the meantime I had realized that I wanted to make a link with him as a musician in the painting. And I wanted to process the fragments of the environment in which that girl lives in his house. the colors, of the clothes and the furniture in what turned out to be his kitchen. Later, upon request, he sent some pictures of the girl sitting by his guitar sitting on the sofa. I had my canvas and I went crazy.

    Yesterday I found the painting and signed it. I quickly took some pictures and sent it to him. I received an admiring response, but a moment later a shocking message. He had just heard that the girl's mother had died. He wrote TB and COVID 19. What a special coincidence this is. In a strange way, the story of this girl grows into a picture of 2021. COVID rules the world, in Africa they even have the African virus. Mutated from the original. And there is my distant friend the musician in mourning and the social services had just come to officially place the girl under his wing. In the app he said that he was thinking about how to tell the toddler. The girl who kept saying: Mommy is not here, because she is ill.

    At the painting Yamkela, the musician's daughter.

     

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 28 keer bekeken

  • Kerstochtend

    25 december 2020

    Het is een stille kerstochtend. Via Youtube bekeek ik de kerstdienst van de remonstranten en een uurtje later zou ik kunnen praten met andere thuis kerrstvierders. Maar het is even stil in huis. De radio is uit een tijdklok tikt. Op de ezel staat een schilderij in wording. Ik kan er zo, aan verder gaan. Maar even wi ik niets. Creativiteit kan vanuit stilte beginnen. Gedachten laten gaan en niet vastpakken. ook gedachten van .. wat allemaal zou kunnen en niet is.. of wel is maar weer was. Dat is loslaten misschien. En dan.. dan komt dat moment van nieuwe actie de pensee pakken en gaan. Of.. eerst nog iemand bellen? Ergens over praten? Maar even stil zijn is eigenlijk gewoon wel fijn. Mij is gevraagd een schilderij te maken, voor een verjaardag op 1 januari. maar uuh, dat is eigenlijk een beetje weinig tijd. Maar ja.. De huidige lockdown bepaald dat we 5 weken op de plaats rust moeten houden. Nou ja, dan wordt er vermoedelijk 1 janari niets gevierd. Corona tijd. Ik ga niks corona achtigs schilderen. Niet geengageerd. Ik ga gewoon een zebra schilderen. Toen ik uit Afrika terug kwam zat ik zo vol indrukken dat ik niet wist hoe ik die kon verwerken tot een beeld. En ik begon toen gewoon met zebra strepen. Er er ontstond een schilderij met een gedachte over zwartwt verhoudingen, over patronen, over gescheidenheid en eenheid. En nu, nu heb ik gewoon een kleinkind dat van zebra;s houd en bkij kan worden van een schilderij er van. Nou ja, dan zeg je als oma toch geen nee?!

    Maar eerst, nog even de stilte beleven. Een Nederland in Lockdown, wat maakt dat ook mijn straatje stil is. Een enkele auto deur hoor ik in de verte. En as ik naar buiten kijk zie ik vogeltjes tussen de takken van stuiken aan de overkant fladderen.

    1e kerstdag in lockdown.

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 36 keer bekeken

  • Mijn presentatie in het jaarboek kunstenaars van het jaar 2021

    23 november 2020

    Jaarboek kunstenaars 2021

     

    Jaarboek kunstenaars 2021De afgelopen twee jaar heb ik me door de aandacht in de media voor de oude meesters toegelegd op het uitproberen van een andere aanpak van mijn schilderijen. Niet om geheel te veranderen maar om te zien wat ik er mee kan en wanneer ik het wil toepassen. Zo kon ik mijzelf verder ontwikkelen.

    Velen lieten zich inspireren maar ik vond het toch een uitdaging, om op de oproep om een schilderij in te zenden dat geïnspireerd zou zijn door Rembrandt van Rijn, in te gaan. En zo kwam het dat ik met mijn werk in dit mooie grote jaarboek belandde. Het staat vol mooi werk van collega kunstenaars.

    In deze tijd van Corona maatregelen zijn de gelegenheden om te exposeren aanzienlijk verminderd, daarom is voor mij als kunstenaar een presentatie in een boek als dit een mooi alternatief.

    In plaats van het bezoeken van een expositie is dit mooie naslagwerk te bestellen. Zelf heb  nog 9 exemplaren in bezit die ik ter verkoop aanbied. Zo steunen jullie een beetje mijn werk als kunstenaar en krijgt dit werk de aandacht die het verdient.

    Twee van mijnwerken zijn er in geplaatst. “Delftsblauw meisje” dat is geïnspireerd door de visie van Johannes Vermeer. Wij zijn in het huis/museum in Delft geweest waar een reconstructie is van een kamer zoals in zijn schilderijen veel voor kwam. En daaruit vloeide het schilderij voort met mijn persoonlijke model met aan de muur een schilderij dat zij schilderde van een dierbaar moment van een meisje aan zee. Zo in de geest van Vermeer is dit een schilderij met een eigen verhaal.

    Mijn andere inzending was het schilderij dat hoorde tot één van de vijftig genomineerde schilderijen in het Rembrandtjaar. Het was het jaar dat de bloedmaan scheen. In liet de bloedmaan een dominante rol spelen in dit zelfportret waar ik mijn dochter schilder. Beiden werden ge geboren rond de tijd van de volle maan. Ook Rembrandt maakte werk met een verhaal en schilderde veel zelfportretten. De werkwijze van de oude meesters heb ik willen benaderen. Een onderschildering een schets een onderlaag waarin eerst de focus ligt op licht en schaduw en daarna pas het aanbrengen van kleur. Een methode die ik in latere portretten ook heb toegepast.

    Ik vind het mooi dat mijn twee schilderijen zo in dit boek gepresenteerd worden, te midden van ander werk van anderen. Ik beveel dit boek bij jullie van harte aan. Heerlijk om door te bladeren en te genieten.

     

     

    Mail naar mij om het boek te bestellen. Het is af te halen in mijn atelier, dan kun je het combineren met een bezoek aldaar. Anders tegen betaling van de verzendkosten stuur ik het boek op.

    info@camphuijsen-art.nl

    € 19,95 excl verzendkosten

     

     

     

     

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 53 keer bekeken

  • Knotwilgen

    13 september 2020

    Knotwilgen

    Wat een fijn nieuw avontuur. Het begon als een ingeving om vorig jaar tijdens de kunstroute toen we het Rembrandtjaar vierden, dat ik drie demonstratie doekjes maakte met knotwilgen die hier nu uitgewerkt zijn. Het waren doekjes die de stappen moesten laten zien waar ik dat jaar mee experimenteerde. Het idee, was een onderlaag van Sienna, waarna, de schets als tekening en later geschilderd onderwerp er op gezet zou worden. Gevolgd door de studie van de vorm en de licht en donker tonen in een basis schilderij in grijstonen. Het karakteristieke van de ruige knotwilg begon sterk te spreken.
    Het avontuur volgde daarop dat ik met kleur het zou verlevendigen tot een dynamisch schilderij. Het onderwerp dat door de drie composities van elkaar verschilde bepaalde de uiteindelijke resultaten. Zelf volgde ik verder geheel mijn gevoel. En elk van de drie liet me op een verschillend moment van stoppen kiezen. Het resultaat is mijn expressie van de typische bomen uit mijn  omgeving. Bomen waar ik heerlijk van kan genieten.

    En zo inpireerde ik mijzelf.

    And thus I inspired myself

    What a great new adventure. It started as a hunch last year during the art route when we celebrated the Rembrandt Year, that I made three demonstration wipes with knot willows that are now elaborated here. It was wipes that had to show the steps I was experimenting with that year. The idea, was a sublayer of Sienna, after which, the sketch would be put on it as a drawing and later painted subject. Followed by the study of the shape and the light and dark tones in a basic painting in gray tones. The characteristic of the rugged willow began to speak strongly.

    The adventure followed that I would enliven it with colour into a dynamic painting. The subject that differed from each other by the three compositions determined the final results. I followed my feelings. And each of the three made me choose at a different time of quitting. The result is my expression of the typical trees from my area. Trees i can enjoy.

     

    Lees meer >> | 2 Reacties | Reageer | 93 keer bekeken

  • Een uitstapje in de omgeving

    5 september 2020

    Bijna dagelijks wandel ik in mijn woonomgeving. Zo ontdek ik bijzondere plekjes. Verspreid in Nederland zijn deze knotwilgen te vinden. Ik schetste er een stel op drie doeken, om tijdens de kunstroute te laten zien hoe ik volgens de oude schilder methode een werk op kan zetten. Uiteindelijk, ná de kunstroute gooide ik het over een andere boeg. Met een losse schilderstijl over de sienna opzet.

    Zo werk ik ondertussen in mijn atelier aan een opdracht en een ander groot werk. Terwijl ik dan als ik zin heb, thuis deze nieuwe aanpak kan uit proberen. Gewoon als ik een keer zin heb om thuis te schilderen. Met de kat naast me in de vensterbank.

     

    I walk in my living environment almost every day. That's how I discover special places. These pollard willows can be found throughout the Netherlands. I sketched a couple on three canvases, to show during the art route how I can set up a work according to the old painting method. Eventually, after the art route, I took a different approach. With a loose painting style over the sienna setup.

    For example, I am now working in my studio on an assignment and another major work. While I can try this new approach at home if I feel like it. Just when I feel like painting at home. With the cat next to me on the windowsill.

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 92 keer bekeken

  • Hittegolf augustus

    13 augustus 2020

    Het is warm in de Bilt. Nu ja in de rest van Nederland natuurlijk ook. Een aantal keer heb ik wel in mijn atelier geschilderd? Het zal, zo verwacht is wel even duren voordat ik de resultaten kan laten zien op deze site. Er staat nu werk op twee ezels. Het ene werk is een doek waarop ik aspecten uit mijn leven verwerk, en het is behoorlijk intuitief kwa werkwijze. 

    Het andere werk is iets dat eind van het jaar overhandigd moet worden. Het is een aan mijzelf gegeven opdracht. Ook hier probeer ik weer in de traditionele stijl te schilderen, zoals ik denk dat dat dan moet. Een leuk feitje vind ik om te melden dat de ondergrond vaan dienna is dat we meenamen uit het Rembrandt huis in Amsterdam.

     Ik heb het opgebouwd door eerst een schets te maken van het onderwerk. Waarvan ik een referentie foto heb gemaakt met fotoshop.Ik maakte een samengesteld beel van verschillende foto's om te krijgen wat ik wil. Na de schets heb ik een beeld geschilderd in grijstonen. Om de donker licht verhoudingen voor te bereiden, is dit wel een mooie methode. Momenteel ben ik de kleur aan het aanbrengen . Het is ee uitdaging om dit te schilderen o dezen manier en het effect te zien ontstaan. Het bevalt me wel. 

    Maar.. toen sloeg de hittegolf toe en werd het echt onmogelijk om in mijn atelier te schilderen. Zo kwam het dat ik een met sienna voorbewerkt doekje meeam om in de schaduw in de tuin te kunnen schilderen aan iets kleins. Het wordt Pinkeltje, de andere kater die bij mij in huis woont. Zijn broertje Abeltje heb ik al op de eettafel staan. Zo ben ik toch nog een beetje productief..

    Het resultaat is te zien op de volgende pagina Lockdown

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 90 keer bekeken

  • Corona tijd

    31 juli 2020

    Hallo allemaal,

     

    Zo juist heb ik mijn Kalender, zie kalender pagina, even aangepast. Van wege de corona maatregelen heb ik begrepen, hangen twee van mijn schilderijen nog in Budapest. Ik heb de gegevens in mijn lkalender geschreven.

    De danseressen uit Centraal Azië  en  de fluitspeler uit Mongolië, die mijn zoon ontmoette op één van zijn reizen.

    En sinds een week is mijn schilderij "Ver dwalen" te vinden in Oostenrijk. Een mooie plaats voor mijn schilderij dat het gevoel van ruimte en het ver kunnen dwalen samenvat ik een landschap waar je via je ogen in gedachten in kunt verdwalen.

    Het is voor mij nog een hele klus om bij te houden waar mijn werk is.  Denk ik met een glimlach. Want het liefste heb ik dat mijn werk gezien wordt door liefhebbers. En ik hoop dat het kan stimuleren dat mensen mijn werk aankopen. Want schilderijen die ik maak hebben allemaal een verhaal of een emotie. Ik schilder het zodanig, dat ik denk dat mensen zich er in kunnen herkennen, of kunnen meegenieten van het beeld zoals ik laat zien dat ik me geïnspireerd voelde door het werk.

    Geef mijn site graag door in je kennissenkring en laat mensen zich aanmelden voor mijn nieuwsbrief. Waarbij ik reacties zeer op prijs stel. Ik kijk regelmatig of mijn site bezocht is, ik kan ongeveer zien waar de bezoekers van daan komen, de statistieken geven een globaal beeld. Ik vraag me dan altijd nieuwsgierig af, wie zou dat zijn geweest? Hoe komt diegene op mijn pagina? En wat zou iemand dan denken, bladerend door mijn afbeeldingen. Dus, heb je antwoord op één van deze vragen of een andere reactie, laat het me weten alsjeblieft, ik werk in mijn ééntje in mijn atelier en wil communiceren via mijn werk. Dus, "feel free" Feedback is welkom.

    Ik ga nu weer naar mijn atelier, om te kijken of het er niet te warm is om te schilderen.

     

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 91 keer bekeken

  • Een nieuwe uitdaging

    28 juli 2020

    Een paar dagen geleden ben ik nog aan een ander schilderij begonnen, omdat ik de ingeving kreeg om dat te doen. Ik had een goede kwaliteit canvas staan, aangeprezen als portretschilder doek. Het is in ieder geval mooi steving, fijn en glad. Ik had het voor de zekerheid gekocht toen er een opdracht aan zat te komen en ik nog niet zeker wist wat het formaat zou zijn. Nu kwam het goed van pas. Ik heb op facebook een pagina, waar ik laat zien waar ik aan werk. Zodat mensen een proces kunnen volgen wanneer ik zo een werk op de ezel heb staan.

    ik ga nu ook werken aan een dubbelportret terwijl de geportretteerden het (nog) niet weten. Het hele werk kan ik dus nog niet onthullen omdat het bij een speciale gelegenheid aangeboden gaat worden. Dus ik kan het werken aan dit schilderij met maar weinigen delen.
    Het word voor mij een hele uitdaging, ik heb namelijk besloten dat ik oude mesters insteek opnieuw ga uitproberen.
    - Eerst schilderde ik "het portret van mijn dochter" met edachten de werkwijze van Frans Hals en ook zijn onderwerp keuze. Het is uiteindelijk een werk geworden met een minder losse schilderstijl als ik had willen proberen, dus (geinspireerd op... ) geheel in mijn eigen stijl vervaardigd.
    - Daarna schilderde ik het vervolg er op: Namelijk het tot stand komen van dit genoemde werk in wording, maar met mijzelf achter de ezel. Ik heb begrepen dat veel oude meesters, zoals Rembrandt, ook zelfportretten maakten. En daar het allemaal gebeurde in "het Rembrandt jaar" werd ik gesptimuleerd om eens een andere aanpak te proberen. Zo kwam ghet dat ik als reactie op een oproep om geinspireerd door Rembrandt een werk te maken een speciaal belicht  beel bedacht en portretteerde mijzelf. Ook dit schilderij pakte ik op de manier van "de oude meesters" aan en zette het op met de onderlaag in sienna, om daarop volgend de schets te maken en daarna in lampzwart, vandijkebruin en burt umber het onderwerp op te zetten. De volgende stap was het aanbrengen van een doodlaag waarbij de verschillen tussen licht en donker aan te brengenzijn.
    Na dit zelfportret zette ik nog twee schilderijen zo op.  
    "Zijn tussen binnen en buiten", omdat ook de kunstkring BeeKk commissie leden, ook van iedere deelnemer een door Rembrandt geinspireerd schilderij wilden. In die tijd maakte ik ook het schilderij Arsiwalla vanuit deze benadering. Ik wilde het namelijk nog een keer proberen om te zien of een portret, gemaakt op deze manier, mij tot meer bevredigend resultaat zou leiden.
    Er is enige tijd voorbij gegaan en ik schilderde weer op de mijn vertrouwde manier en dat is meer alllaprima. Gewoon de kleur en de vorm in grote streken direct op zettend. Ik was dat zo gewend en die methode is me vertrouwd. En in geval van de flamingo's vond ik dat ook meer passend.

    22 juni, kreeg ik een ingeving toen ik ergens opo bezoek was, en ik bedacht een opdracht voor mezelf, bestaande uit een dubbel portret dat een achtergrond moet hebben dat bij de geportretteerden hoort. Ik wil dit weer opzetten met een onderlaag opgebouwd vanaf ondertekening en doodverf totdat ik ga schilderen in kleur. Gaandeweg kan ik bedenken hoe ik het stel zich tot de achtergrond wil laten verhuden en hoe de licht/donker...

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 131 keer bekeken

  • Bezinning

    23 juli 2020

    De titel voor dit stukje blog, schoot me spontaan te binnen bij het starten van de volgende tekst.

    Ik heb net een oude foto geupload uit 2014 en dacht dat dat vast verwarring zou geven bij de nieuwsbrief. Dus het was ook wel weer tijd voor een stukje tekst dacht ik.

    Vanochtend heb ik mijn fotoalbums doorgelopen., opzoek naar een kerstbengeltje uit het verleden. Ik kon het niet vinde, terwijl ik ondertussen mijn werk sorteerde, ging een hele geschiedenis weer via het toetsenbord en de muis lang mij heen. Zo ook die ander foto.Ik heb hem bij gesneden en in het album portretten op exto gezet.

    Wat er allemaal zo gebeurd, wlke thema's me te binnen schieten en waar de penseel mij leidt gebeurt in mijn werk in wording dat in de stijl van "verlangen" weer heel intuitief geschilderd is. Ik heb drie even grote doeken en de bedoeling is dat ik alle drie voorbehandel met opgelijmd zand, steentjes draadjes en al dergelijk gerommel. Ik bedek het geheel met een laag gesso zodat het goed te overschilderen is met olieverf. In dit schilderij waar net als de vorige "een vrouw" het centrale thema is, bedacht ik van te voren om welke vrouw het gaat. in de eerste ontstond het idee tijdens het schilderen. Intuitie is niet helemaal te sturen, maar de intuitie stuurt mij. Nu er een periode achter me licht vaneen vaste baan naast mijn werk als kunstenaar heb ik de behoefte mijzelf eens te bezinnen over mijzelf. En zo kan het gebeuren dat ik schilder wat ik sil en wat me invalt en welke schildertechniek ik gewoon leuk vind op een bepaald moment. En zo kan het ook gebeuren dat mijn "opgelegde"cursus administratief medewerker in het laatste stadium van afronden met een eindexamen, percentages en valuta's in het schilderij bracht. Maar dan, creatief verwerkt. Zo dadelijk ga ik weer naar mijn atelier. Het is chool vakantie. En omdat mijn vrijwilligers werk op een basis school daarmee ook is gestopt, heb ik tijd om mijn uren meer zelf in te delen.

    Wanneer dit schilderij klaar is kan ik dus niet vertellen, ik bezin me op mezelf en wat de aandachtspunten zijn in mijn leven.. Zo maar wat in me opkomt en wat ook past in het doek.

    Basislaag  Eerste opzet Werk in Progress per 23-07-2020

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 101 keer bekeken

  • Meer blogs >>