Het is zo ver, mijn doel om anderen te stimuleren zich te uiten door tekenen en schilderen door het geven van workshops gaat van start.

Onlangs opende in de Bilt galerie "gewoon mooi" van mijn collega en buurtgenoot.

In haar prachtige galerie annex atelier zijn diverse activiteiten gepland. Een paar dagdelen ervan ga ik invullen.

Hier onder de uitnodiging van mijn brochure

Wilt u zich laten uitdagen om uzelf te uiten in een schilderij of tekening? De workshop nodigt de groepsleden uit dat te doen op ieders eigen unieke manier.

In de workshop kunt u volop experimenteren en uiting geven aan een idee of begrip of bv. door schilderen op muziek. U krijgt handreikingen om u in te leven in de onderwerpen en wordt gestimuleerd een proces op gang te laten komen.

Kleur, vorm, structuur, techniek, onderwerp, stijl

Vaak laten mensen zich prikkelen door een bepaalde schilderstijl. Ze kunnen daarin vastlopen, door de aandacht beperkt blijft tot één bepaalde kijk op schilderen.

Daarom wordt u tijdens deze workshop gestimuleerd eigen vaardigheden te verkennen en uit te breiden. De opdrachten die gegeven worden vragen om een unieke oplossing. Iedereen kan een opdracht anders oppakken en invullen. Juist dat maakt het zo boeiend om in een groepsverband te werken. De wederzijdse feedback wordt gebruikt als middel tot ontplooiing.

Door de beeldmiddelen stuk voor stuk te belichten komt ook uw persoonlijke voorkeur naar voren en kunt u gaan kiezen welk pad u zelf wilt inslaan.

het huidige schilderij is weer een nieuw avontuur.

Overal waar we in afrika kwamen werd gedanst. Diverse groepjes in afrika verspreid op de route. Metname in Kaapstad was onze eerste kennismaking met de afrikaanse dinamiek. Dans, vrolijkheid, emotie levendigheid. dfe geschiedenis en de strijd, levenslust en verlangen naar bevrijding werd aan on sovergebract in woord en beeld. Robbeneiland waar Mandala en zijn medegevangenen verbleef. restanten, flarden, het werd aan ons getoond.

Maar het was genieten, van de energie die afspatte van de mensen op straat.

Er zijn nog veel indrukken uit afrika die om verbeelding vragen.

En binnenkort is er ook weer een expositie dat dit thema heeft. 25 april zal er een opening plaats vinden waarbij hoogstwaarschijnlijk drie enthousiaste belangstellenden de opening willen begeleiden met afrikaanse geluiden op afrikaanse instrumenten. Muziek en improvisatie door drie afrika liefhebbers.

Op de ezel staat een ander muzikale groep. Het zijn dansers uit Kaapstad. Zij traden buiten op en achteraf hebben we een beetje spijt dat we hun CD niet hebben meegenomen. Zó lekker swingend klonk het. Ik wil in het schilderij een mix maken van de zuidkaap en het timbre van de mensen daar.

In juli is er een tenstoonstelling georganiseerd in het kader van de nationale kunstdagen, het muzikanten duo Emiel rastamie en co heb ik voorgedragen als mijn inzending voor deze tentoonstelling.

Ben al een tijdje bezig met een twee luik. Ik wil dat graag afhebben eind Juni om het te kunnen presenteren op de regionale kunstdag in Utrecht.

Ik werk de ene keer aan de een en dan aan de andere muzikant. Ik heb email contact met een contact persoon in Afrika, want ik heb aan de muzikanten beloofd iets te laten horen als ik met een schilderij van hen bezig ben.

Het is een duo dat soms in een grotere groep optreed als Rastamie and the Warriors. Mijn streven is wat van de sfeer van deze muziek en donker kleurrijk afrika weer te geven. En elk schilderij kan ook op zichzelf staan. Bij de ene de vrouw en bij de ander de man meer in focus, maar zonder elkaar spelen ze niet. Dus op ieders achtergrond komt de muzikale partner tevoorschijn.

Hallo allemaal,

Hier even een nieuwsflits.

De tentoonstelling met 200 schilderijen van prinses maxima is van start gegaan. Apeldoorn is ver van mijn huis en ook bekenden van mij die in de buurt wonen zullen er ook moeilijk heen kunnen gaan. Maar bij deze een link om de tentoonstelling virtueel te bezoeken.

Op mijn website een foto impressie: http://home.kpn.nl/camphuijsen_art/Exposities/Tentoonstellingsruimte/Coda.htm

En op de expositie pagina een link naar de pagina’s met 200 inzendingen en aansluitend een stem formulier. Het publiek kan namelijk ter plekke en online een stem uitbrengen van zijn of haar favoriete portret. http://home.kpn.nl/camphuijsen_art/exposities.htm

Ik vind het natuurlijk leuk als jullie op mijn portret stemmen. Maar wees eerlijk en kies je eigen favoriet!! En geniet, van zo veel creatieviteit en vindingrijkheid van even zovele schilders over dit aparte onderwerp.

Er is ook een prijs te winnen als je op de publieksfavoriet blijkt te hebben gestemd.

Het publiek kan tot en met 4 april een stem uitbrengen op één van de 200 schilderijen en daarmee een Vorstelijk Verblijf winnen (2 overnachtingen incl. ontbijt + 1 driegangendiner) voor twee personen ter waarde van € 330 in Hotel Oranjeoord in Hoog Soeren. Kinderen t/m 12 jaar kunnen een prachtig schilderspakket van Winsor & Newton ter waarde van € 70 winnen.

Stemmen kan via stemformulieren in de tentoonstelling of via het online stemformulier.

Klik hier voor afbeeldingen van alle schilderijen en het stemformulier.

Zowel de winnaar van dit Vorstelijke Verblijf als de maker van het winnende schilderij zullen tijdens het Museumweekend van 10 en 11 april gehuldigd worden en hun prijs in ontvangst nemen.

Morgen gaan er dus weer wat schilderijen naar huis. Afrika is weer thuis.

Op de ezel ondertussen een nieuw stel. Een aanvulling van een serie portretten. Ik wil twee muzikanten op het doek zetten. En spelen met achtergrond. De historische en misschien culturele achtergrond. Een schilderij waar ik gewoon plezier in heb om mee bezig te zijn.

Ik hoop dat ik ze klaar heb voor de kunstdagen, waar ik aan mee doe.

6 juni in Utrecht, dan heb ik twees childerijen nodig. Misschien wil ik deze daar wel tonen.

Het laaste nieuws is dat de expositie van geraakt door de Vilakati familie in café averechts een succes is geweest. De schilderijen zijn door het publiek warm onthaald. Wanneer is op bezoek kwam in het café om wat vrienden daar te ontmoeten, dan waren er steeds mensen die me aanspraken over het werk en vertelden dat ze die of dat zo geweldig vonden.

En ik ontdekte een gezellig café om na het werk eens te kunnen ontspannen met een pilsje of een kopje koffie.

ook mijn actie en oproep voor steun aan 'Young heroes'wees kinderen die in Swaziland door deze organisatie steun ontvangen heeft vruchten afgeworpen. Dankzij donaties bij de opening kon ik al een bedrag over maken, welke in adnk werd ontvangen door de correspondente van deze organisatie.

Maar gisteren is het schilderij "Dromen" in andere handen over gegaan. Tijdens gesprek en kennismaking zag ik de koper telkens weer steels kijken naar het schilderij dat zijn hart geraakt had. Dankzij zijn gulle bijdrage kon ik een flinke donatie doen aan de jonge helden in Swaziland. Daarbij gevoegd een laatse hand kleingeld geschonken door een collega.

Het is een heel fijn idee dat nu één van mijn schilderijen een mooi plaatsje krijgt in het huis van iemand, die werkelijk geraakt was door iets wat ik heb geschilderd.

Alles bij elkaar een fijn gevoel. Een aantal briefjes in de hand voelt heel rijk. Maar echt rust kwam over me toen ik de afgesproken 50% overmaakte naar Zuid Afrika. de kinderen in Zwaziland inspireerden mij in op deze manier doe ik iets aan hen terug.

home.kpn.nl/camphuijsen_art/Exposities/Cafe-Restaurant/Averechts.htm

De expositie heb ik afgelopen zaterdag bezocht met enkele dierbare vrienden en genoten van hun aandacht en reacties op het werk.

Gehoord van mijn vrienden, welke schilderijen of onderdelen er aan zij minder of beter vonden. Héél waardevol en inspirerend om te zien wat hen aansprak en wat minder en waarom. En waar ik nog op door zou kunnen gaan. Ik heb nog veel plannen en ideeën in gedachten en één voor één werk ik er aan voort.

Tussen door zijn er nu ook werkstukken gekomen die niet in deplanning zaten maar ieder op hun manier een uitdaging vormden.

Zo was het schilderen van Maxima in het kader van een oproep van omroep MAX ISM "Atelier" een prettige afwisseling. Ten eerste een schilderij dat ik niet zo maar uit mezelf zou maken, maar een wedstrijd bood een goede gelegenheid eens iets te doen dat ik niet uit mezelf zou doen. Ik moest werken met acryl op een klein doek 30 x 40 cm en een orginele uitvoering maken van het portret van Maxima. Ik besloot aansluitend op mijn serie water-zee schilderijen iets met antartica te doen. Zo komt mijn liefde voor de natuur naar buiten, de zee, het water en deweidsheid nu uit deze schitterende koude omgeving.

Ik liet me inspireren door een video van Plassterk en verschilllende foto's die beschikbaar zijn van Maxima componeerde ik tot een nieuw eigen portret tegen de achtergrond van de zuidpool op een zonovergoten ochtend. Ik wilde een combinatie maken van ijzige koude, afstand en warmte, nabijheid en menselijkheid in één schilderij. Ik verbeeldde mij dat deze bijzondere persoonlijkheid toch een band moet hebben ontwikkeld met dit onherbergzame koude land. Een kostbaar natuurgebied, dat wij op deze wereld niet verloren mogen laten gaan. Voor ons gewone burgers is de prinses ook iemand op afstand. Ik wilde daarin, toch iets zo persoonlijks laten doorschemeren, warmbloedig Argentinië een stralende vrouw, open en toch zo ver weg. Letterlijk daar in Antartica. Ik mis de blijde lach in de kast waar het schilderij stond, was me er mee verbonden gaan voelen en gewarmd.

Wonderlijk

Daarna nog een schilderijtje van Antarctica an sich, dat om een klein schilderij met thema water te maken, waar iemand om vroeg. Voortgeborduurd op het portret. Ik speelde met pastelkleuren, ijsblauw en indigo. IJ, dat niet gewoon wit is, licht bewegend water, koud, licht opgewarmd door de ochtend zon, niet instaat het ijs te doen smelten. nu kunnen schilderen met olieverf ipv bij Maxima in acryl.

Toen als alternatief voor dit water in beeld; Een schilderij uit de zomer, waar de temperatuur rond de 30 graden was. Een badende vrouw in Frankrijk in de Ardeche geschilderd. Zij waande zich onbespied, toen ver van boven kijkende ik mij voorstelde hoe zij het water en zichzelf in die heldere rivier een plek verwierf. 

Een leven als een godin in Frankrijk bedacht ik. Zij moest eens weten.. water in olie vereeuwigd.

Dit werd toen ook het schilderij van keuze voor mijn 'opdrachtgeefster'.

Het zebragroepje; "Nabijna" gedoopt wilde ik ook tot een voleinding maken. Er zijn in mijn fantasie nog meer schilderijen mogelijk, die een serie vormen met de twee laatste zebra schilderijen. En 10 november 2009 vergaderen mijn collega's en ik, voor een bijscholingscursus, in het zorgcentrum Rosendael. En daarom von dik het leuk dat dit schilderij er ook zou hangen.

Op de ezel nu, een collage achtig schilderij, (Memoryboard) vol flarden van herinneringen aan een tuin. Een tuin waar ik niet meer kom en mijn vriendin niet meer komt. Flarden, gedachten, herinneringen zich losmakend uit haar hoofd. gezien door mijn ogen.

Dan ook al gestart met een dierbaar beleven in het weidse Lesotho. Onder de indruk van deze andere wereld en de bewoners. Een man en een lied, dat ik hoorde zingen in hun taal. Vol respect voor die wijdse wereld, waar de man zich maar een bescheiden onderdeel in voelt. "Just a man". Ik herkende dat gevoel, als ik herinner over hoe ik liggend met mijn rug op het gras eens 's nachts naar de sterrenhemel keek. Bewust van mijn leven op een aardbol die in de grote ruimte zweeft. Wat is een mens dan klein in de onmetelijke grootsheid.

En tussen door werd me gevraagd mee te werken aan een vriendenboek: water voor afrika. Daar kon ik natuurlijk geen nee tegen zeggen.

Ik heb ze gezien, in het warme droge afrika, waar het zevenmaanden niet geregend had. Vrouwen en kinderen, handen en kruiwagens aanslepend om water te halen voor dagelijks rantsoen. Daarvan wil ik een bijdrage geven aan het boek.

Morgenochtend ga ik het laatste schilderij "Nabijna"op de expositie hangen. Er is nog één muur waar veel ruimte is. Het is dan een mooie intro naar de gang met afrika schilderijen.

Om een idee te geven van het formaat, bij deze een foto van het schilderij op de expositie.

Het eerste schilderij is af, 'Afrika, hoe ver wil je gaan'.

Nu ben ik bezig met de zebragroep. Het is eem andere kijk op het onderwerp dan het voorgaande. Nu wil ik het haast tastbaar maken. Het hangt als zodanig nu groot aan de wand, wanneer ik er niet aan schilder.

De tastbaarheid is niet alleen voor de beschouwer, het heeft ook met inleven te maken. Hoe aanraking voelt. De tederheid en zachtheid. iets lijkt zo nabij en voelbaar.